Chiang Mai - scooters!

Het verkeer in Thailand is werkelijk totale chaos. Men rijdt aan de linkerzijde van de weg, het is compleet onduidelijk wie er nou voorrang heeft, er staan constant obstakels op de linker rijstrook; kraampjes, tuktuks, een berg geparkeerde scooters of een dikke 4x4 pick-up. Chiang Mai is daarop geen uitzondering.

Daar komt bij dat de kwaliteit van de wegen totaal willekeurig is, met onverwachte diepe gaten of uitstekende putdeksels. Tuktuks rijden langzaam omdat ze constant 'Hello? Tuktuk? Where you going?' Moeten roepen naar toeristen, en bij het kleinste teken van aarzeling van de bovengenoemde toeristen direct van de buitenste baan naar de stoep schieten.

En dan de scooters... scooters scooters scooters. Iedereen heeft ze. Soms zitten ze er met een hele familie van 4 op! Ze vormen een soort zwerm boze wespen. Als autos stilstaan voor een rood licht dan vullen de scooters alle losse gaatjes ertussen op. Je komt scooters tegen op de meest afgeragde paden hoog in de bergen. Maarja, een scooter huren kost je zn 150 baht (ong 4.5e) per dag, terwijl een paar ritjes met een tuktuk op een dag je al snel meer kosten. Daarbij is benzine in Thailand spotgoedkoop, en kun je vanaf dan supermakkelijk en snel overal heen. En dus... gingen wij er ook eentje huren.

Nu moet je van me weten dat ik de scooterperiode in mijn leven totaal heb overgeslagen. Ik begon vrij laat aan een rijbewijs, toen ik hem kon betalen, en deed daarvoor alles met een fiets en het OV.

 Een ander feitje is dat het aantal verkeersdoden in Thailand met een slachtoffer of 40 per dag als één van de hoogste ter wereld in de ranglijsten staat. Ik was best wel zenuwachtig het eerste half uurtje, en aan Marielle's panische knijpbewegingen in mijn rug te voelen, zij ook. Het was ook niet heel gek. We kregen in tegenstelling tot de afgeragde bak die we hadden verwacht een spiksplinter nieuwe scooter mee! En we hadden vanalles gelezen over scams in Thailand waar ze je voor elk krasje op je gehuurde scooter enorm laten dokken. Ik was als de dood om er een krasje op te maken.

Gelukkig wendt het snel. Voor je het weet tour je op je gemak door 4 banen dik verkeer over de stoffige wegen rondom Chiang Mai, en manouvreer je je als een pro tussen rijen van 20 autos lang om vooraan de stoplichten een plaatsje te bemachtigen.

Op de eerste dag met de scooter reden we de berg op ten noordwesten van Chiang Mai. Op die route ligt de bekende Doi Suthep tempel en onderweg kom je ook nog een paar watervallen tegen, waarvan we er lukraak eentje uitkozen om te stoppen.
De route naar boven was prima te doen, met zat ruimte en mooi nieuw asfalt. Wel grappig ook dat je bij sommige bochten de temperatuur echt voelt dalen naarmate je hoger komt.

Doi Suthep is wel een vette tempel. Een slag groter dan we tot nu toe hadden gezien, met enorme trappen die ernaartoe leiden. Ik weet niet waarom ik dacht dat het een rustige plek zou zijn. Het wemelt er wederom van de tuktuks, marktkraampjes, tourbussen en toeristen met selfie-sticks. De tempel zelf was wel echt enorm druk, daar dat maakte hem niet minder mooi.

Een enorme gouden pagoda siert het topje van de berg, met daaromheen een ring die een verdieping lager ligt met wat gebouwen, gebedsruimtes, boedha's, grote rijen massive bellen, en een balkon met prachtig uitzicht over Chiang Mai. Oh, en monikken die selfies maken met hun iPhone. (Geen idee hoe dat dan weer werkt binnen het Boedisme).

In Nederland hadden we nét de premiere van de Hobbit 3 gemist, dus we waren al een tijdje op zoek naar een bioscoop. Chiang Mai heeft een hele grote, in een mega winkelcentrum genaamd Maya, een kilometer of 2 buiten het oude stadcentrum. Die avond hebben we genoten van de film in een heerlijke mega bioscoopstoel. Je kunt hier trouwens ook bioscoop banken krijgen, zo knus!

Die avond, naardat we de prachtige gloednieuwe scooter tegenover ons hostel hadden gezet, liepen we voldaan de lobby in. En nu geen twee minuten later schrokken we op van het geluid van scooters die tegen elkaar opbotsden...

Ja hoor. Natuurlijk. Iemand was met zijn scooter tegen een andere scooter aangereden, en die was omgevallen tegen onze prachtige zwarte scheurijzer! Ik rende al foto-makend naar buiten. Ik dacht: "Dit is het dan, daar ga je dan met je nieuwe scooter. Dit gaat je een boel geld kosten."

Maar gelukkig viel het mee. Er zaten wat verfvlekken op onze scooter maar die bleken zo weggepoetst te kunnen worden... we kwamen met de schrik vrij. De dag erna hebben we hem toch maar ingeruilt voor ééntje met al wat meer krassen...

Op dag 2, met onze nieuwe oude scooter gingen we naar een andere tempel die een stuk meer verborgen ligt en waar je ook geen tour naar kunt boeken zoals naar Doi Suthep. Dit tempeltje bleek een pareltje te zijn. Het ligt op dezelfde berg als Doi Suthep, je komt er zelfs langs onderweg ernaartoe. De huisjes van deze tempel zijn rondom een rustige waterval gebouwd, en er zijn nauwelijks touristen. We hebben daar uiteindelijk meer tijd door gebracht dan welke andere tempel dan ook. Lekker zitten op een droog eilandje in de waterval met een zak bananenchips en een fles water. Perfect.

Aan het einde van die dag reden we door naar iets wat door de touristen 'the quarry' genoemd wordt. Het is, zoals de naam doet vermoeden, een enorme steengroeve, die onderwater staat. Hiermee is er een enorm zwembad ontstaan met bijzonder blauw water, en stijle muren om vanaf te springen. De hoogste sprong is maar liefst 15 meter hoog! Dat is net alsof je van een flatje van 5 verdiepingen afspringt.

Van die hoogte heb ik me uiteindelijk niet geworpen, de hoogte daaronder (een meter of 10 geloof ik) was echt al eng genoeg.

Na deze lekkere dag hebben we de scooter (met pijn in mijn hart) weer ingeleverd. Ik ben zeker van plan nog eens zn ding te huren. Superleuk!